Η ιστορία της Λήμνου

limnos13

Είναι νησί ηφαιστειογενές, και οι αρχαίοι μύθοι έχουν σχέση με τον τρόπο σχηματισμού του. Ένας από αυτούς μας λέει πως ο Ήφαιστος, ο θεός της Φωτιάς και των αρχαίων σιδεράδων, έπεσε στη Λήμνο όταν ο πατέρας του ο Δίας, θυμωμένος γιατί αυτός είχε πάρει το μέρος της μητέρας του της Ήρας σε έναν από τους φοβερούς καυγάδες του ζεύγους, τον άδραξε και τον πέταξε μακριά από τον Όλυμπο. Εκεί, πάνω στο όρος Μόσυχλον, έφτιαξε το εργαστήρι του. Εκεί θα δημιουργήσει πολλά έξοχα αντικείμενα που του παραγγέλλουν οι θεοί, καθώς και όπλα για μερικούς ανθρώπους. Οι ντόπιοι τον περιέθαλψαν και αυτός, σε αντάλλαγμα, τους δίδαξε την Τέχνη του. Μία από τις κορυφές του νησιού αναφέρθηκε στην αρχαιότητα πως έβγαζε καπνό και φωτιά, προφανώς ηφαίστειο, που, όμως, έμοιαζε πολύ με ένα θεϊκό γιγάντιο καμίνι!

Ένας άλλος σημαντικός μύθος του νησιού αναφέρεται στον Θόαντα τον πρώτο βασιλιά του νησιού. Ο Θόας, γιος του θεού Διόνυσου και της Αριάδνης, παντρεύτηκε τη Μύρινα από την Ιωλκό και απόκτησαν μια κόρη την Υψιπύλη. Στα χρόνια του, οι γυναίκες του νησιού παραμέλησαν τη λατρεία της Αφροδίτης και η θεά τις τιμώρησε με μια ανυπόφορη σωματική δυσοσμία. Οι σύζυγοί τους έφεραν παλλακίδες από την Θράκη κι οι γυναίκες τους για εκδίκηση θανάτωσαν όλον τον ανδρικό πληθυσμό γκρεμίζοντάς τους από το ακρωτήρι Πέτασος. Όταν ο θυμός της Αφροδίτης καταλάγιασε, καταφθάνουν στο γυναικοκρατούμενο νησί οι Αργοναύτες με τον Ιάσονα.

Εδώ στην Ανεμόεσσα Λήμνο η Βασίλισσα Υψιπύλη φιλοξένησε τους Αργοναύτες, και για να τους τιμήσει αθλοθέτησε πλούσια βραβεία, κάνοντας αγώνες προς τιμήν τους και οι πρώτοι Ημίθεοι Πενταθλητές ήταν ο Τελαμώνας, ο Λυγκέας, ο Ζήτης, ο Κάλαϊς και ο Πηλέας. Το πένταθλο από το 708 π.Χ. στη 18η Ολυμπιάδα, έγινε Ολυμπιακό Άθλημα.

Η Λήμνος είναι ένα νησί του βορείου Αιγαίου. Βρίσκεται σε ίση σχεδόν απόσταση από το Άγιον Όρος και τον Ελλήσποντο. Η γεωγραφική του θέση καθόρισε την ιστορική του πορεία από την αχλύ των μυθολογικών χρόνων κι ως σήμερα. Το όνομά του πιθανολογείται ότι είναι προελληνικό και σημαίνει Λευκή, λόγω ίσως του χθαμαλού της εδάφους και της λευκής όψης που παρουσιάζει σ’ αυτόν που την προσεγγίζει από την θάλασσα. Για πρώτη φορά το όνομα Λήμνος παρουσιάζεται σε πινακίδες της Πύλου (1200 π.χ) με το εθνικό όνομα Lamniae (δηλ. Λήμνιες γυναίκες).

Κατά τον Welker το όνομα Λήμνος προέρχεται από το λήιον που σημαίνει το σπαρμένο χωράφι. Πράγματι, το μεγαλύτερο τμήμα του εδάφους της είναι καλλιεργήσιμο και στους κλασσικούς χρόνους, ως κληρουχία της Αθήνας ήταν ο σιτοβολώνας της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, αλλά και κατά τους βυζαντινούς χρόνους της χιλιόχρονης Πόλης του Ελληνισμού.

Στο νησί υπάρχουν λείψανα 14 τουλάχιστον νεολιθικών οικισμών με σημαντικότερο αυτόν της Πολιόχνης. Η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε επτά πόλεις κτισμένες η μια πάνω στην άλλη, σε διαδοχικές ιστορικές φάσεις από το 4000 π.χ ως το 1500 π.χ με προηγμένο πολιτισμό, όπως αποκαλύπτουν τα ευρήματα.

Εξ’ άλλου η αποκάλυψη βουλευτηρίου, του πρώτου ίσως βουλευτηρίου του κόσμου μαρτυρεί ότι η δημοκρατία γεννήθηκε στη Λήμνο. Άλλοι σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι του νησιού που ανάγονται στα γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασσικά, ελληνιστικά και βυζαντινά χρόνια είναι της Ηφαιστείας και του ιερού της τον Καβειρίου, της Μύρινας και του ιερού της Αρτέμιδας, του Κότσινα.

Επικοινωνήστε μαζί μας

Πηγή: myLemnos.gr